Czy zagraniczny VAT to przychód i koszt podatkowy?
NSA w wyroku z dnia 7 lutego 2025 r. o sygn. II FSK 626/22 oddalił skargę kasacyjną dyrektora KIS, podtrzymując tym samym ustalenia wyroku WSA w Warszawie z 20 stycznia 2022 r. o sygn. III SA/Wa 1471/21, zgodnie z którym polski podatnik powinien rozpoznawać przychody ze sprzedaży na terytorium Wielkiej Brytanii i poniesione tam koszty w kwocie netto, bez uwzględniania brytyjskiego podatku od wartości dodanej.
NSA podzielił w pełni stanowisko wyrażone wcześniej przez NSA w wyroku z 14 lutego 2023 r. o sygn. II FSK 1050/22. Sąd zwrócił uwagę na szczególne relacje pomiędzy UE a Wielką Brytanią, które znacząco wykraczają poza standardowe porozumienie o wolnym handlu. Brytyjski VAT konstrukcyjnie oparty jest na prawie unijnym, a wiążąca UE z Wielką Brytanią po Brexicie umowa odnosi się także do podatku od wartości dodanej. Zdaniem NSA, w szczególności z tej przyczyny, nie ulega wątpliwości, że opodatkowanie VAT opiera się na tych samych regułach co w UE i w konsekwencji faktury z brytyjskim VAT powinny być rozliczane w kwocie netto. NSA wskazał także, że za takim stanowiskiem przemawiają nie tylko argumenty natury prawnej, ale także ekonomiczne - żądając od podatnika opodatkowania podatkiem dochodowym zagranicznego podatku VAT, organ podatkowy negatywnie wpływa na konkurencyjność polskich przedsiębiorców działających za granicą.
NSA odniósł się także do wyroku NSA z 2 kwietnia 2024 r. o sygn. II FSK 774/21 dotyczącego norweskiego podatku od wartości dodanej. NSA wyjaśnił, że wyrok ten nie zawierał merytorycznego rozstrzygnięcia, a jedynie wskazywał, że nie jest zadaniem organu czy sądu w postępowaniu o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej prowadzenie postępowania wyjaśniającego w zakresie konstrukcji obcych systemów podatkowych. Nie tylko więc brytyjski VAT może być neutralny w podatku dochodowym, ale każdy inny zagraniczny podatek od wartości dodanej, o ile jego konstrukcja jest tożsama z unijnym podatkiem od wartości dodanej.
